Sucha karma dla psa, choć wydaje się trwała, jest produktem podatnym na degradację pod wpływem tlenu, światła oraz wilgoci. Właściwe zabezpieczenie granulatu przed wodą z otoczenia to klucz do zachowania jego wartości odżywczych i zapobiegania rozwojowi toksycznych pleśni.
Zagrożenia mikrobiologiczne i utlenianie tłuszczów
Sucha karma zawiera średnio od 8% do 10% wody. Przekroczenie tego poziomu, nawet lokalnie, drastycznie zwiększa tzw. aktywność wody, czyli ilość wolnej wody dostępnej dla mikroorganizmów. Gdy wilgotność względna wewnątrz pojemnika wzrasta, na powierzchni granulatu zaczynają rozwijać się zarodniki pleśni, w tym niebezpieczne dla zdrowia zwierząt grzyby z rodzaju Aspergillus, produkujące aflatoksyny. Dodatkowo, wilgoć przyspiesza hydrolityczne jełczenie tłuszczów. Proces ten rozkłada kwasy tłuszczowe do wolnych kwasów i glicerolu, co drastycznie obniża smakowitość karmy i prowadzi do powstania szkodliwych nadtlenków.
Materiał pojemnika a dyfuzja pary wodnej
Wybór odpowiedniego pojemnika to decyzja oparta na inżynierii materiałowej. Popularne, tanie tworzywa sztuczne często wykazują wysoką paroprzepuszczalność i są porowate. Tłuszcze z karmy wnikają w pory plastiku, gdzie ulegają jełczeniu, wtórnie zanieczyszczając świeże porcje jedzenia. Najlepsze właściwości barierowe wykazują szkło borokrzemowe, które jest całkowicie nieprzepuszczalne dla gazów i wilgoci, oraz stal nierdzewna przeznaczona do kontaktu z żywnością, blokująca dostęp światła. W przypadku tworzyw sztucznych sprawdzają się jedynie grube pojemniki z polietylenu wysokiej gęstości ze specjalnymi uszczelkami silikonowymi i zatrzaskami, które wywierają stały nacisk, odcinając dopływ powietrza.
Złota zasada: Przechowywanie w oryginalnym opakowaniu
Najczęstszym błędem jest przesypywanie karmy bezpośrednio do plastikowego pojemnika. Oryginalne torby na karmę są zaawansowanymi technologicznie strukturami wielowarstwowymi, często zawierającymi warstwę folii aluminiowej, która stanowi barierę dla tlenu i wilgoci. Najlepszą metodą jest umieszczenie całej oryginalnej torby wewnątrz hermetycznego pojemnika. Zapobiega to bezpośredniemu kontaktowi karmy ze ściankami pojemnika, eliminuje problem osadzania się tłuszczu na dnie i ułatwia utrzymanie czystości. Po każdym otwarciu torbę należy dokładnie zrolować i zabezpieczyć klipsem przed zamknięciem zewnętrznego pojemnika.
Kontrola temperatury i fizyka kondensacji
Nawet najbardziej szczelny pojemnik nie zapobiegnie wilgoci, jeśli dojdzie do zjawiska kondensacji. Powstaje ono przy gwałtownych zmianach temperatury. Jeśli zimny pojemnik zostanie przeniesiony do ciepłego pomieszczenia, na jego wewnętrznych ściankach i na powierzchni karmy skropli się para wodna z powietrza zamkniętego w środku. Dlatego pojemnik z karmą musi stać w suchym, ciemnym miejscu o stabilnej temperaturze między 15 a 20 stopni Celsjusza. Należy unikać przechowywania karmy w piwnicach, w pobliżu grzejników lub nasłonecznionych okien.
Zastosowanie absorberów wilgoci
W walce z wilgocią resztkową, która dostaje się do pojemnika podczas jego codziennego otwierania, pomocne są regulatory wilgotności. Skutecznym rozwiązaniem jest zastosowanie saszetek z żelem krzemionkowym. Żel ten posiada wysoką zdolność adsorpcji fizycznej dzięki swojej porowatej strukturze. Saszetki te muszą być bezwzględnie zabezpieczone przed dostępem psa – najlepiej przykleić je po wewnętrznej stronie pokrywy pojemnika, poza zasięgiem karmy, upewniając się, że opakowanie saszetki jest nienaruszone.
